Realizacja komunikacji robota ze sterowaniem nadrzędnym powinna uwzględniać warunki panujące w środowisku pracy robota. Jeśli na drodze połączeń kablowych powstają duże pola zakłóceń elektromagnetycznych zalecane są światłowody.
Prowadzenie przewodów zamontowanych na robocie ma zapewniać bezawaryjną pracę robota w pełnym zakresie kontowym, robot nie może uszkadzać wiązki przewodów poprzez wyrywanie, tarcie przewodów itp. W takim przypadku należy zastosować systemy zwijaków, peszli oraz zderzaków. Pakiet przewodów musi umożliwiać łatwą wymianę poszczególnych przewodów. Zastosowane przewody mają mieć przeznaczenie do pracy ciągłej tzn. mają być odporne na zgięcia. Promienie zgięcia nie mogą przekraczać dopuszczalnych z danych katalogowych przewodów. Jeśli przewody mają kontakt z zewnętrznymi czynnikami żrącymi , muszą być do takiej pracy dopuszczone stosowną karta katalogową.
Zasilanie energią należy zawsze podzielić na dwie części, punkt separacji musi leżeć na osi 3.
Rozłączna separacja wszystkich linii musi znajdować się na stopie robota (oś pierwsza). Czynnik ten ma wpływ na ograniczenie czasu potrzebnego do usunięcia awarii.
Za dostarczanie pakietu energii z osi 1 do osi 3 odpowiada producent robota. Wybrany przez konstruktora maszyny robot w specyfikacji producenta robota, powinien posiadać pakiet okablowania (robot spawalniczy, robot do aplikacji malującej, robot myjący, robot paletyzujący itp.). W przypadku wyboru robota w konfiguracji standardowej za wykonanie pakietu podłączeń (okablowanie) w całości odpowiada konstruktor maszyny. Znaczy to że za wykonanie podłączeń osi 1-3 producent maszyny a osie 4-6 gotowe systemy .
W przypadku wystąpienia w konfiguracji robota dodatkowych osi, system podłączenia pakietu energii należy uzgodnić z odpowiedzialnym działem robotyki w miejscu instalacji maszyny.
Robot oraz szafa sterująca robota, powinny być odpowiednio uziemione.
