Zapasy części zamiennych możemy uzupełniać, stosując sprawdzone metody stosowane w produkcji na całym świecie. Omawiamy wybrane metody i korzyści, jakie mogą zapewnić Twojej produkcji.
Spis treści
Metody uzupełniania zapasów
Wyróżniamy parę metod uzupełniania zapasów. Są to: metoda oparta na poziomie informacyjnym, przeglądzie okresowym, metoda min-max, typu BS – oparta na przeglądzie ciągłym stanów zapasów oraz typu sS – oparta na okresowym przeglądzie stanów zapasów. Przeanalizujmy teraz najważniejsze z nich.
Co to jest metoda oparta na poziomie informacyjnym? Ta metoda charakteryzuje się tym, że decyzja o zamówieniu jest podejmowana w momencie, gdy poziom zapasu wolnego jest niższy od wyznaczonego poziomu informacyjnego. W tej metodzie stosuje się także zasady – wielkość zamówienia jest stała oraz poziom zapasu wolnego jest znany. Warto zaznaczyć, że zamówienie jest akceptowane w dowolnym momencie przez dostawcę, co daje duży komfort.
Jeśli zdecydujemy się na metodę min-max to zamówienie jest składane wtedy, kiedy zapas wolny będzie niższy od wyznaczonego poziomu minimalnego. Jest to bardzo racjonalna metoda. Zamówienia składa się wówczas, gdy zapas wolny będzie niższy od wyznaczanego poziomu minimalnego. Jeśli chodzi o wielkość zamówienia to ustala się go jako różnicę pomiędzy wyznaczonym poziomem maksymalnym a zapasem wolnym. W skład tej metody wchodzą parametry jak: zapas wolny (ZW), zapas minimalny (B lub s), zapas maksymalny (S).
Jak szacować zapasy?
Jak już wybierzemy metodę uzupełniania części zamiennych musimy przystąpić do następujących działań – wyznaczyć wielkość poszczególnych parametrów, czyli rozkład zużycia dziennego, Bierzemy pod uwagę następujące parametry: średnie dzienne zużycie (P), odchylenie standardowe dziennego zużycia (σP), średni czas od momentu wystąpienia potrzeby do chwili podjęcia decyzji o złożeniu zamówienia (Tz), odchylenie standardowego czasu Tz (σTz), czas od momentu podjęcia decyzji o zamówieniu do momentu udostępnienia otrzymanej dostawy do wykorzystania (Tw), współczynnik zmienności Tw - obliczany jako stosunek odchylenia standardowego czasu Tw do średniego czasu Tw, sumaryczny czasu cyklu uzupełnienia (T) - czas upływający od chwili, wystąpienia zapotrzebowania do momentu udostępnienia otrzymanej dostawy
do wykorzystania (Obliczany jako suma czasów Tz i Tw odchylenie standardowe sumarycznego czasu T (σT).
Stosując te wyliczenia jesteśmy w stanie zoptymalizować zarządzanie częściami zamiennymi i wprowadzić ład do naszej produkcji.
